اعتبار آيه‌ى شريفه‌ى ذيل مىتوان مورد قبول قرار داد : الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ . . . وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا : رَبَّنا ! وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً . . . « 1 » آنان كه عرش را حمل مىكنند . . . و براى كسانى كه ايمان آورده‌اند طلب آمرزش مىكنند [ و مىگويند : ] پروردگارا ! رحمت و آگاهىات ، هر چيز را فراگرفته است . . . و مىتوان گفت : مراد از « نصيباً » در جمله‌هاى فوق ، بهره‌هاى رحمت واسعه‌ى خاصّى است كه خداوند بندگان برجسته‌اش را از همه‌ى آن‌ها برخوردار نموده است ، واللَّه تعالى يعلم حقيقة الامر . آيات و مظاهر حق ؛ دلايل روشن و آشكار به سوى او ممكن است مراد از دلايل و راهنماىهاى روشن و منتشره و آشكار الهى در فراز : « واهْدِنى فِيهِ لِبَراهينِكَ السّاطِعَةِ » آيات و مظاهر حق تعالى باشد كه معرّف و راهنماى بشر به كمالات او است و يا مراد ، انبيا و اوصيا - عليهم‌السّلام - و فرمايشاتشان باشد كه راهنماى به حق سبحانه هستند و يا بيانات قرآن شريف و كتاب‌هاى ديگر آسمانى . اگر چه همه‌ى احتمالات از جهتى نيكو و مورد توجه هستند ولى احتمال اوّل بهتر به نظر مىرسد ؛ زيرا آيات و مظاهر الهى مىباشند كه بشر را به نام‌ها و كمالات او سبحانه راهنمايى مىكنند و سبب توجّه او به صراط مستقيم و طريقه‌ى انبيا و اولياء - عليهم‌السّلام - و غرض غايى از خلقت مىشوند ، چنان كه بسيارى از آيات شريفه الهى و كلمات انبيا - عليهم‌السّلام - و نبىّاكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و اوصياى آن حضرت - عليهم‌السّلام - ، در مقام توجّه دادن انسان به چنان امور معنوى مىباشند . احتمال در معناى خشنودى جامع الهى ممكن است مراد از خشنودى الهى « وَخُذْ بِناصِيَتِى إِلى مَرْضاتِكَ الْجامِعَةِ » ، كه صفت

--> ( 1 ) . سوره‌ى غافر ، آيه‌ى 7 .